dinsdag 15 maart 2016

"Adult Education"

Mijn elfjarige komt in de fase dat hij moet gaan kijken op open dagen van middelbare scholen. Ik kan me uit mijn tijd niet herinneren dat ik met mijn ouders twee jaar achter elkaar op verschillende scholen heb gekeken, maar nu is dat blijkbaar hoe het gaat. En dus hebben we intussen verschillende scholen bekeken. Het riep de nodige herinneringen op. Mijn middelbare school tijd was namelijk leuk. Ik denk met veel plezier terug aan de mensen met wie ik er mijn tijd doorbracht, de leraren, de feesten, de buitenschoolse activiteiten en vooral de muziektheaterstukken die we zelf schreven en uitvoerden.

Afgelopen najaar was er een reünie. Het was bijzonder om weer door het gebouw te lopen en oude bekenden te ontmoeten, zowel leerlingen als leraren. Ik trof er mijn lerares economie uit mijn eindexamenjaar. Zij was toen een hele jonge lerares en we kwamen er achter dat ze eigenlijk maar 8 jaar ouder was. Intussen werkt ze bij het ROC van Amsterdam en we raakten geboeid in gesprek.

Het leidde tot een bezoek aan het ROC afgelopen week op één van de locaties. Een mooie school waar mensen werken met hart voor hun leerlingen en organisatie. We spraken over de betrokkenheid van ouders bij de schoolcarrière van hun kinderen. Dat ouders soms schrikbarend weinig interesse tonen in hoe het hun kind vergaat op school. Terwijl het voor ieder kind belangrijk is om thuis begeleid te worden in hoe je moet leren en ook geprezen moet worden als je mooie resultaten haalt. We vinden het toch allemaal fijn als de mensen die belangrijk voor je zijn interesse tonen in wat je doet en je een schouderklopje te geven als iets goed is gegaan? Dat is met pubers op middelbare scholen en vervolgopleidingen echt niet anders.

Recent was ook in het nieuws (zie bijv. RTL Nieuws) dat wanneer de school te maken heeft met betrokken ouders het eventuele spijbelgedrag van jongeren beter aangepakt kan worden. En als er minder gespijbeld wordt is het uiteindelijke resultaat dat er minder leerlingen de school verlaten zonder diploma.

Spijbelen… 17 maart is het weer de dag van de leerplicht. Het doel van deze dag is om de leerplicht onder de aandacht te brengen bij leerlingen, ouders, scholen en andere betrokkenen. Het recht op onderwijs is in ons land goed geregeld. Toch zijn er nog steeds jongeren die zonder diploma of startkwalificatie van school gaan. Door tijdens de Dag van de Leerplicht meer bewustzijn te creëren en jongeren te stimuleren door te zetten, is het de bedoeling dat uiteindelijk schooluitval terug wordt gedrongen (bron: dagvandeleerplicht.nl).

Veel van de minderjarigen die wij als Openbaar Ministerie op zitting krijgen spijbelen. Vaak zien we dat een criminele carrière begint met spijbelen. Het begint met een onschuldig eerste uurtje maar breidt zich uit tot dagen, weken en soms maanden. “Ik vind het moeilijk om op tijd mijn bed uit te komen”, klinkt het dan. Maar ze mogen wel tot laat gamen of op hun telefoon rommelen. Ik weet niet hoe het bij jou thuis vroeger ging, maar mijn vader hield ’s avonds in de gaten of het licht te lang aan was op mijn kamer, checkte of ik op tijd sliep en maakte me ’s morgens wakker zodat er geen enkele mogelijkheid was om niet op tijd op school te komen. Ik verbaas me dus ook met enige regelmaat als ik ouders op zitting hoor zeggen dat ze er niets aan kunnen doen dat hun kind ’s ochtends niet op tijd opstaat (en dus te laat op school komt). Hoeveel moeite doen deze ouders dan, hoe belangrijk vinden ze het dat hun kind een opleiding af maakt, hoeveel verantwoordelijkheid voelen ze naar hun kind en hoe betrokken zijn ze eigenlijk? Moeten deze ouders zelf nog opgevoed worden?


Overigens kreeg ik op bij het schoolbezoek nog een ander uiterste te horen. Daar was een leraar die had meegemaakt dat er een meisje moeilijk lopend bij een toets binnen was gewandeld. Hij had haar gevraagd waarom ze zo moeilijk liep. Hij had haar, nadat ze antwoordde, naar huis gestuurd, daar lag namelijk de baby op haar te wachten waar ze die ochtend van was bevallen… Het ging hier overigens om het plichtsbesef van de leerling zelf. Al kan ik me zo voorstellen dat in dit geval de ouders misschien toch de school even hadden kunnen bellen om te vertellen dat ze NIET naar de toets kon komen…

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen