dinsdag 8 juli 2014

One Direction ... Make some noise!!

Zomer… Dat betekent naast warm weer, langere avonden, lichter haar, bruinere huid, koudere drankjes en warmer water ook hardere muziek… kortom, het goede leven! Hardere muziek betekent ook meer live muziek. En dus ook meer buitenoptredens voor de coverband waar ik in zing. Een band die is ontstaan in de buurt waar ik woon en bestaat uit een bassist, gitarist, drummer, toetsenist en mijn collega-lead-zanger  (allemaal mannen, niet te veel gedoe J). 

Langzaam aan worden we in de stad waar we wonen steeds iets bekender en worden we vaker gevraagd om op te treden. Stel je er niet al te veel bij voor, we hebben allemaal een fulltime baan en het is echt puur voor de hobby. Hier en daar gaat er ook echt wel eens een noot vals of wordt er een snaar, toets of trommel mis geslagen. Recent hebben we in een park opgetreden en stonden we voor ons doen voor een redelijk groot publiek, toch snel een paar honderd mensen.  Maar dat is toch iets totaal anders dan de 60.000 mensen die bijvoorbeeld in de Arena een concert komen bezoeken.

In mijn werk heb ik zijdelings te maken met de activiteiten en evenementen in het Arenagebied in Amsterdam. Als officier van justitie neem ik deel aan diverse sub-driehoeksoverleggen in Amsterdam. Een driehoeksoverleg is een overleg tussen de vertegenwoordigers van de politie, het Openbaar Ministerie en de lokale overheid. In Amsterdam hebben we “de grote driehoek” waar de eenheidschef van de politie, de burgemeester en de hoofdofficier van justitie samen overleggen, maar daarnaast hebben we ook subdriehoeken. Dat is het overleg op stadsdeelniveau. En al bestaan de stadsdelen formeel niet meer, we zitten nog wel als gemeente, politie en OM bij elkaar om te vergaderen over de veiligheid en het beleid van kleinere gebieden binnen de stad. Zo vertegenwoordig ik dus ook het OM in de subdriehoek van stadsdeel Zuidoost, het stadsdeel waar de Arena, de Ziggodome en de Heineken Music Hall staan. En dat betekent niet alleen voetbal maar dus ook heeeeel veeeeel muziek en heeeel veeeeel bezoekers. Tijdens het overleg hebben we het vaak over de evenementen en de veiligheid voor bezoekers die we hier willen waarborgen. Een enorme klus voor de politie die daar met enige regelmaat veel capaciteit moet inzetten om alles geordend te laten verlopen. Want als alle ruimtes “gevuld” zijn en Cirque du Soleil ook nog zijn tenten in het gebied heeft opgezet, hebben we het al snel over zo’n 100.000 bezoekers in een paar uur tijd. Mensen die komen om een leuke tijd te hebben, te genieten van muziek, optredens en/of voetbal. Vaak heel divers publiek dat allemaal met auto en/of openbaar vervoer komt. Mensen die willen dat het veilig is, die niet willen dat hun zakken gerold worden, en die ook op een prettige manier naar en van hun bestemming willen komen. Dus hebben we in het overleg bijvoorbeeld gesproken over een goede kiss and ride-locatie. Het is wel zo prettig als je als “chauffeur” bijvoorbeeld je kind op een veilige manier kan brengen en halen van een concert.

Recent kwam tijdens “de subdriehoek” naar voren dat de politie in het Arenagebied met iets bijzonders was geconfronteerd. Op de agenda stond de evaluatie van de concerten van One Direction. Ja, je leest het goed… One Direction werd zelfs door de politie als bijzonder ervaren. En dat was nou niet direct omdat ze groot fan zijn van Liam, Niall, Zayn, Harry en Louis (ik geef toe dat ik net de namen heb opgezocht op Wikipedia…). Nee, de politie werd geconfronteerd met een totaal ander type bezoeker dan ze gewend zijn, en de gevolgen en bijkomstigheden daarvan. Er waren namelijk 60.000 gillende tienermeisjes per avond… en deze tienermeisjes produceerden met hun gegil een geluid van 116 decibel (gemeten tegen de gevel). Even voor jouw en mijn beleving, qua gehoor ligt de pijngrens van de gemiddelde mens op 120 decibel. En in de Arena is voor muziek de maximale toegestane geluidsgrens 95 decibel. Kun je je er iets bij voorstellen? Ik begrijp nu nog beter waarom een vriendin van me zei “ik had oordopjes voor mijn kinderen gekocht maar baalde enorm dat ik ze niet voor mezelf had meegenomen!”

Maar er was meer wat tot verbazing leidde. Sommige meiden raakten zo over hun toeren dat de GGD  per avond 400 keer in actie moest komen. Flauwvallen, oververhitting, misselijkheid… One Direction live zien is niet niks!!  Ter vergelijking; bij een concert van de Toppers komt de GGD maximaal 50 keer per avond in actie. En dan moest de politie diverse zorgmeldingen het land in sturen. Zorgmeldingen naar ouders die hun 12-jarige dochters 24 uur voor het concert al bij de Arena hadden afgezet zodat de meisjes vooraan op het veld konden staan. Ja, ook dit lees je goed, meisjes van 12(!!) jaar die 24(!!) uur van tevoren “achtergelaten” werden en waarvan de ouders bijvoorbeeld in Zuid Holland woonden. Niet gek dat de politie hier enige verbazing liet merken.

Gelukkig was iedereen van de organisatie goed voorbereid. Een voorbereiding die de grenzen van Amsterdam en Nederland ver te buiten gaat. In de voorafgaande weken was namelijk contact geweest met de organisatie, politie en hulpdiensten van de concerten in Belfast en Parijs. Zodat men wist wat men kon verwachten. Dus ook concertorganisator Mojo was goed voorbereid. In de Arena maar ook erbuiten had Mojo gezorgd voor meeting points en andere punten waar de tieners hun telefoon konden opladen. De gemiddelde tiener kijkt namelijk niet meer met eigen ogen, maar door de lens van zijn filmende mobiele telefoon naar een concert. 

Gevolg: aan het einde van de avond is de telefoon leeg en kun je je vader of moeder niet meer bellen om te zeggen waar je staat om je op te halen (welke kiss and ride-locatie) of om hoe laat je aankomt met de trein. Eind goed al goed uiteindelijk want ondanks de bizarre feiten zijn beide concerten goed verlopen.

In het park bij ons in de stad verliep het met “mijn” coverband overigens ook goed…We hadden geen gillende tieners voor onze neus en qua decibellen haalde we het ook bij lange na niet. Maar het publiek was enthousiast en de organisatie ook. We werden meteen gevraagd om volgend jaar weer te komen spelen, maar dan als hoofd-act. Misschien toch langzaam aan eens gaan vragen of er de volgende keer meeting points met oplaadpunten voor mijn mobiele telefoon kunnen komen. Want voorlopig denk ik dat wij als band nog meer de behoefte hebben om maandag op het werk te kunnen laten zien dat er echt publiek voor ons podium stond in plaats van dat mensen ONS zullen filmen… Maar goed, wij heten dan ook niet Liam, Niall, Zayn, Harry en Louis.

kijk naar One Direction in de Arena

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen