donderdag 15 januari 2015

"Iron sky"

Muziek is voor mij een soort eerste levensbehoefte. De trouwe lezers en mijn volgers op Twitter (@gabhop) weten het intussen wel. Sommigen zullen het ook heel irritant vinden dat ik (bijna) elke dag een muziekje post (#geendagzondermuziek), maar het hoort bij me en is van kinds af aan met de paplepel erin gegoten door mijn oudere broers en zussen. Muziek roert me, raakt me en kan me intens emotioneren. En bij elke bui, vrolijk of verdrietig, actief of lui, vrijdagvond of zondagmorgen, wel een liedje te vinden.

Toen ik vorige week in de auto naar huis reed op de dag dat in Parijs het drama bij Charlie Hebdo zich had voltrokken draaide Coen en Sander op 3FM (ik luister meestal in de auto naar 3FM) “Iron Sky” van Paulo Nutini. Ze hadden wat mij betreft geen beter nummer kunnen draaien, de timing klopte precies. En toen ze op vrijdagmiddag bekend maakte dat het nummer door alle gebeurtenissen de megahit van deze week zou worden, voltrok zich in Frankrijk de ontknoping van de twee gijzelingen. Hoe frappant, wat een timing wederom.
Afgelopen maandag, na de zondag met de massale demonstraties in Frankrijk, liet Giel Beelen op de radio horen hoe hij het nummer vrij vertaald had. De tranen stroomden over zijn wangen. Ik herken dat, muziek is emotie en sommige nummers kunnen je op sommige momenten diep ontroeren.

En er zijn nogal wat heftige momenten de afgelopen week. En er is al zoveel over geschreven, zoveel verschillende meningen zijn gegeven dat je door het bos van meningen amper nog de bomen kan zien. Dus dat ga ik niet doen.

Bij het Openbaar Ministerie zijn we uiteraard ook betrokken bij zaken rond jihadisme, extremisme en terreurdreiging. We hebben zowel bij het Landelijk parket (LP) als bij de arrondissementsparketten zoals Amsterdam mensen die zich voortdurend bezig houden met alle ontwikkelingen rond deze problematiek. We hebben mensen die gespecialiseerd zijn in dreiging rond personen en het beveiligen van instanties en personen, waarbij bijvoorbeeld dreigingsanalyses worden opgesteld. En er is een nauwe samenwerking tussen OM en AIVD. Mijn collega bij het LP die daar landelijk coördinerend officier van justitie voor de strafrechtelijke aanpak van de jihad is (hele mond vol!) geeft mooi aan hoe de verdeling is: “Kale” uitreizigers zijn voor regioparketten. Daarvan weten we slechts dat ze op het punt staan uit te reizen. Ze hangen niet in een netwerk, we kennen ze verder niet. Het LP doet uitreizigers en potentiële uitreizigers die we wel kennen, die in een netwerk hangen, waarvan een actuele dreiging is dat ze iets in Nederland gaan doen, en mensen die op dit moment in Syrië aan het vechten zijn. Zaken die de regio doet, worden wel gecoördineerd door het LP
Het is geen makkelijke klus voor mijn collega’s. Ze geven ook aan dat in de aanpak van jihadisme en terreurdreiging je het strafrecht soms juist eerder moet inzetten om dingen te voorkomen, zonder dat dat altijd zal leiden tot een strafrechtelijk succesvolle vervolging. Je gaat mensen eerder aanhouden, en dan zul je mensen ook vaker eerder moeten vrijlaten. In dit soort zaken heb je soms maar een paar uur waarin je moet aanhouden, verhoren en doorzoeken. Ook als dat geen bewijswaardige strafzaken heeft opgeleverd, heb je misschien wel een aanslag voorkomen (Bron: Opportuun 5 2014).
Laten we hopen dat we in Nederland niet de ellende mee gaan maken die we om ons heen zien gebeuren. Er wordt hard aan gewerkt, ik vrees alleen dat het net als in veel gevallen gaat om risicobeheersing, risico-uitsluiting kunnen we niet garanderen.

Tenslotte nog even terug naar de muziek, Paulo Nutini is met stip binnen gekomen in mijn lijstje van nummers waarbij spontaan de tranen gaan lopen. Op dat lijstje overigens bijvoorbeeld ook Feel the Benefit van 10cc, In a Lifetime van Clannad (het moment dat Bono daar ff begint met uithalen), Miracles van Earth Wind & Fire, You do something to me van Paul Weller en Violet van Seal. En nog veel meer….maar ik sta ook altijd open voor tips!


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen