maandag 9 februari 2015

"Streets"

Vloeken, tieren, schelden… het moment dat je gerold wordt van je portemonnee en/of je telefoon. Bloedirritant en voor de meeste mensen veel gedoe en een kostbare grap. Geld kwijt, passen die vervangen moeten worden, nieuw rijbewijs, en om nog maar niet te spreken van alle telefoonnummers in je telefoon, de foto’s die erop staan, je agenda etc etc. Materieel en emotioneel dus een strop!

In Amsterdam gebeurt zakkenrollen helaas ook veel. Ging het in 2010 nog om ongeveer 6500 gevallen, in 2013 waren er meer dan 11000 gedupeerden. Een deel daarvan zijn toeristen die bijvoorbeeld in tramlijn 5, de lijn richting de musea, gerold worden. Maar ook gaat het om mensen die in een café of fastfood-restaurant zitten of genieten van de zon op een terras. Hoe vaak leg je niet je telefoon op de tafel waar je zit om in de gaten te houden of je berichten binnen krijgt? Op zitting heb ik al regelmatig verdachten gehad die dan bedelend bij de tafel gaan staan, een papiertje met een tekst laten zien en intussen achter dat papiertje de telefoon weg grissen.

Als officier van justitie bespreek ik samen met onder andere de stadsdeelvoorzitter van stadsdeel Centrum en de politie die actief is in het gebied deze problematiek.  De politie heeft een doelgroepenteam (deels in burger) rondlopen dat goed in de gaten houdt of ze dit soort misdrijven zien gebeuren. Zodra dat het geval is komen ze in actie, ze volgen de daders en pakken ze op. En ze benaderen de soms nog niets vermoedende slachtoffers zodat deze aangifte kunnen doen. Maar ze hebben niet zoveel ogen dat ze alles zien gebeuren. Dus ook van de burger zelf wordt toch echt wel alertheid verwacht. Sommige horecaondernemers willen liever niet in hun tent een bordje hangen waarop ze waarschuwen voor zakkenrollers. Dit omdat het hun imago zou kunnen schaden en mensen dus liever niet meer in die zaak komen. Maar is het niet eerder naïef van de gasten om te denken dat het niet gebeurt als de waarschuwing niet wordt gegeven? Ik zie het eerder als service als er wel gewaarschuwd wordt. Op sommige plekken vallen de gasten ook door de mand als ze gevraagd wordt voor welke voorstelling ze komen en ze geen idee hebben wie of wat er speelt die avond. Preventie kan dus een grote rol spelen. Daarom heeft Koninklijke Horeca Nederland bijvoorbeeld ook een site waarop je je “straatwaarde” kan berekenen.

En krijgen we de verdachten te pakken dan hebben we als Openbaar Ministerie intussen ook samenwerkingsverbanden met andere landen in Europa om te checken of onze verdachte in het buitenland ook al op strooptocht is geweest. Want als je voor het eerst in Nederland tegen de lamp loopt wordt je gezien als first offender. We eisen hogere straffen als iemand eerder zich schuldig heeft gemaakt aan soortgelijke feiten. En we moeten constateren dat een deel van de verdachten echt door Europa trekt, soms van evenement naar evenement, om zakken te rollen. Mobiel banditisme noemen we dat. Kortom, aan alle kanten, zowel preventief als repressief denken we na over dit probleem. En als jij als lezer ook alert bent op je spullen als je de stad in gaat, dan moet het toch steeds beter gaan.

Overigens vrees ik dat de meeste mensen pas door hebben hoe irritant het is als het ze zelf een keer is overkomen. Het gebeurde mij ooit in Barcelona en ik baalde enorm! En in het buitenland is het dan helemaal gedoe want ook mijn paspoort was weg dus de meerdaagse stedentrip brachten we deels door bij het consulaat. Ik blijf Barcelona ondanks dat wel een leuke stad vinden, net als Amsterdam!


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen