maandag 2 maart 2015

“The Life”

“Al die jonge criminelen, sluit ze op in een of ander opvoedingskamp, ze veroorzaken toch alleen maar ellende! Gab, wat vind jij, jij ziet ze toch op je werk?” Ik vroeg me even af of ik hier nou serieus antwoord op moest geven. Er was door de meesten van het gezelschap al redelijk wat gedronken. Het was intussen vrijdagavond en het was de uitloop van de vrijdagmiddagborrel. Het gezelschap is allemaal hoogopgeleid, de kinderen zitten bijna allemaal op het VWO of Gymnasium. En gaat het niet goed op school dan zijn er voldoende middelen om bijles of huiswerkbegeleiding te regelen.

Ik wist niet zo goed wat te zeggen. Ik snap dat mensen zo redeneren, ik zie ook de ellende die er wordt aangericht door jochies van 16, 17 of 18 die straatroven en woninginbraken plegen, stelen bij winkels, en denken dat ze daardoor heel wat zijn. Die niet goed beseffen welk leed ze aanrichten en maar op één ding uit zijn, namelijk rijkdom (synoniem voor status). Maar ik lees ook de rapportages van de Raad van de Kinderbescherming. Ik lees dat ze opgroeien in gezinnen waar het allemaal niet zo vanzelfsprekend is, waar weinig geld is, waar ouders soms geen Nederlands praten, waar het opleidingsniveau verre van hoogopgeleid is en kansen niet voor het oprapen liggen. Jongens die zelf licht verstandelijk beperkt (LVB) zijn maar wel streetwise en gehard door het hangen op straat. Ouders die hun best doen om de touwtjes aan elkaar te knopen en niet altijd dat evenwichtig kunnen combineren met de zorg voor de kinderen. Geld voor bijles is er al überhaupt niet.

De jongens die bij de politie en het OM binnen komen die op de HAVO of het VWO zitten zijn over het algemeen kinderen die één keer een flinke jeugdzonde hebben begaan en beseffen dat dat niet handig is. Het hebben van een stel hersens waarmee je naar de HAVO of het VWO kan, en daarna doorstuderen is naar mijn idee wel echt een godsgeschenk. In Nederland is nog altijd de minderheid van de bevolking hoogopgeleid. In 2013 had 33,6% van de bevolking (25-64 jaar) een studie op het niveau van hbo of universiteit voltooid als hoogste opleiding (Bron: nationaal kompas). Maar het is toch echt niet zo dat je alleen dan goed terecht komt. Ik kom zelf, als nakomertje, uit een gezin met 5 kinderen. Alleen mijn oudste broer en ik hebben gestudeerd, de rest heeft opleidingen op MBO-niveau gedaan. Er was geen grote financiële rijkdom, we gingen hooguit één keer per jaar binnen Nederland op vakantie en we mochten allemaal één sport doen. Ik heb geld geleend om te kunnen studeren en ben nog steeds mijn studieschuld aan het aflossen. Maar we zijn opgevoed met duidelijke normen en waarden, werden in de gaten gehouden en gecorrigeerd. We hingen niet zinloos op straat en er werd gecontroleerd of we ons huiswerk af hadden. “Beter dan je best kun je niet doen” zei mijn vader altijd, maar dat je je best deed werd dus wel verwacht. We zijn alle vijf goed terecht gekomen, met inspirerende banen. We hebben niet op onze tenen hoeven lopen om maar allemaal VWO te moeten doen. Mijn vader werkte hard als journalist van de plaatselijke krant, mijn moeder hield het huishouden draaiende (best een klus met 5 kinderen!). De zorgen die ze hadden waren gezond opgroeiende kinderen. Geen zorgen om het vinden van een baan (alhoewel ook dat een periode heeft gespeeld), geen taalbarrière, geen gezondheidsproblemen, geen zorgen om een verblijfsstatus, geen allesoverheersende geldzorgen, geen kinderen met leerproblemen of gedragsstoornissen, geen gescheiden ouders. En vaak zie je in de gezinnen die onze “klantjes” leveren dat er meerdere problemen tegelijk aan de orde zijn. 

Maar ook ik vind uiteraard dat dat niet een excuus is om je op het criminele pad te begeven. Alleen ligt het wat mij betreft dus wel een stuk genuanceerder dan “opsluiten in een opvoedingskamp”. Op de borrel heb ik die nuance proberen duidelijk te maken. Maar of het aankwam… daar ben ik niet zeker van. Er zat bij het gezelschap al behoorlijk wat drank in… Ik vermoed wel dat de aanwezigen de volgende ochtend nog eens nagedacht hebben, één van hen belde me erover. Om haar excuses te maken voor haar ongenuanceerdheid, en dat terwijl zij nog de meest genuanceerde was. Maar het was leuk dat ze belde, en liet merken dat ze haar godsgeschenk had aangesproken :-)



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen