maandag 22 februari 2016

"Bills"

Een nieuwe wasmachine, van die uitgaven waar je niet op zit te wachten maar die helaas soms wel nodig zijn. Ik moest er afgelopen oktober aan geloven.  Zelf kon ik niet thuis zijn toen het ding werd bezorgd maar een buurman nam nam de honneurs waar. Ik had extra betaald om het apparaat door de bezorgers naar zolder te laten tillen en te installeren. Ik werd gebeld toen het klusje geklaard was: “Gab, de bezorgers hebben de wasmachine boven niet getild maar over je vloerbedekking geschoven en nu zitten er allemaal zwarte strepen van de rubber poten op je vloer”. Bij thuiskomst bleek dat deze strepen niet te verwijderen waren. Kortom, ik ben gaan bellen om de schade te verhalen… want ik ging er toch vanuit dat het naar boven brengen en installeren me geen zwarte strepen zou opleveren.

Afgelopen week kreeg ik op mijn werk ook een verzoek om schadevergoeding voor mijn neus. Een meneer was verdacht geweest van een strafbaar feit en had daarvoor twee nachten in voorlopige hechtenis gezeten. Hij was aangetroffen in een wooncomplex waar hij niet hoorde en waarvan de toegangsdeur alleen met een sleutel open te maken was. Vlakbij hem was een tas met inbrekerswerktuig gevonden. We hebben onderzoek gedaan naar de precieze situatie en naar de tas met inhoud. De man zelf ontkende dat de tas van hem was, dat hij daar niet was om in te breken en dat de deur gewoon open had gestaan. Hij was daar even gaan zitten om wat te roken en uit te rusten. Zijn strafblad sprak niet in zijn voordeel, hij was van het type “draaideurcrimineel”. Maar hoe zeer we er ook van overtuigd waren dat zijn verhaal niet klopte, het onderzoek dat we deden leverde niet voldoende wettig bewijs op en dus moesten we hem weer naar huis zenden. Bij de rechter krijgen we iemand namelijk alleen maar veroordeeld als er sprake is van wettig EN overtuigend bewijs. Op de tas werden geen sporen van deze man aangetroffen en er waren geen braaksporen aan de deur van het complex. Ook was er niets gestolen. En nu wilde de man een schadevergoeding voor de nachten dat hij vast had gezeten. (klik voor de toepasselijke wetteksten art.89 Svart.90 Svart. 591a Sv).

In de media hebben eerder berichten gestaan over schadevergoeding die wordt uitgekeerd in dit soort gevallen. Koppen als “Nederland betaalt miljoenen aan ex-verdachten”. Het lijkt erop dat steeds meer mensen die verdachte zijn geweest in een rechtszaak het vanzelfsprekend vinden dat ze daarvoor een schadevergoeding krijgen. En vooral de mensen die we regelmatig terug zien lijken deze procedure om schadevergoeding te krijgen goed te kennen en graag te gebruiken. Als je wordt vrijgesproken of  als je zaak geseponeerd wordt en niet aan de rechter wordt voorgelegd, heb je dus uiteindelijk niet de schuld gekregen van hetgeen je van verdacht werd. Maar maakt dat ook dat je onterecht als verdachte bent aangemerkt? En dat je dus recht hebt op een vergoeding van schade als je als verdachte hebt vast gezeten?
Wat als we bijvoorbeeld van iemand die al heel vaak is aangehouden voor woninginbraken een bloedspoor vinden op een voorwerp in een woning bij een woninginbraak? Als we een match hebben in de databank maar verder geen getuigen. Is hij dan onterecht aangemerkt als verdachte als we hem aanhouden maar hij zich beroept op zijn zwijgrecht en we de zaak niet verder rond krijgen? Moet diegene dan een schadevergoeding krijgen? Uiteraard zijn schadevergoedingen soms op zijn plaats, maar er zijn ook met regelmaat redenen om af te zien van een vergoeding of deze te matigen. Omdat het gebrek aan wettig EN overtuigend bewijs echt niet altijd wil zeggen dat 
iemand ten onrechte is aangemerkt als verdachte. Belangrijk dat we als Openbaar Ministerie dus kritisch kijken naar dit soort verzoeken en ook de rechter duidelijk vertellen wat ons standpunt is als zo'n verzoek wordt gedaan.


Het bedrijf waar ik de wasmachine heb gekocht lijkt overigens niet hele duidelijke regels over schadevergoeding te hebben. We zijn er, na al die maanden, nog steeds niet uit!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen