dinsdag 22 november 2016

"Temptation"

Een dag lang met (deels onbekende) collega's uit het hele land over seks en porno praten... Hoe vaak maak je dat nou mee?  Mij overkwam het vorige week en het was interessant. Er werd af en toe wel gegniffeld of wat lacherig gedaan. En soms was het een beetje zoeken naar wie wat hoe noemde. Kies je voor coïtus of neuken als je met collega's bent... En blijf je voorzichtig in je reacties zodat mensen geen enkele indruk krijgen van hoe jouw seksleven eruit ziet...Van die dingen dus.

Smeuïg was het overigens niet hoor, verre van zelfs. Het was namelijk een dag cursus over zedelijkheidswetgeving. En ja, dan heb je het dus over de grens tussen vrijwillige en onvrijwillige seks, over kinderporno, over vrouwen die nee zeggen en mannen die denken dat dat toch ja betekent. Over wanneer er sprake is van gedwongen seks, wanneer er sprake is van heimelijk filmen en fotograferen, en over seks met mensen die wilsonbekwaam zijn of in een slaaptoestand zijn.

Maar ook ging het over het feit dat we in deze tijd allemaal weer veel preutser zijn dan enkele jaren geleden. Dat de tieners tegenwoordig bij het douchen met het sportteam op de sportclub hun onderbroek aanhouden. Ondanks alle videoclips waar de geilheid van af druipt en de verhalen over gangbangs in garageboxen werd op deze cursus wel verteld dat onderzoek uitwijst dat jongeren echt niet allemaal op zeer jonge leeftijd alles op het gebied van seks al ervaren hebben. Voor 50% van de jongeren geldt dat ze 14,4 zijn als ze voor het eerst tongzoenen. Eveneens voor 50% geldt dat ze 16,3 zijn als ze voor het eerst toekomen aan vingeren en aftrekken. En voor het eerst echt met elkaar naar bed doet 50% op een leeftijd van 17,1. Hoger opgeleide mensen zijn later dan laag opgeleiden. Hoog opgeleiden blijven vervolgens wel langer seksueel actief. Ik vond het geruststellende cijfers met een zoon van 12 in huis.

Aan het einde van de dag ging het over machtsverhoudingen binnen relaties. Er werd een casus besproken van een vrouw die eigenlijk al 15 jaar geen zin meer had in seks met haar man maar dacht dat dat binnen het huwelijk er gewoon bij hoorde. Ze had dus al lange tijd tegen haar zin seks en liet zich elke keer weer door haar man overhalen. In andere situaties, als hij vond dat ze onhandig deed, sloeg hij haar wel eens. Dus eigenlijk durfde ze niet aan te geven dat ze echt niet met hem naar bed wilde, bang dat er dan ook klappen zouden vallen. Een situatie die voor de nodige discussie zorgde.

Ik moest denken aan een boekje van Alain de Botton dat ik ooit had gelezen. "Meer denken over seks" was de titel. De Botton stelt dat afgewezen worden vooral zo pijnlijk is omdat we het opvatten als een allesvernietigend oordeel, niet alleen over onze lichamelijke aantrekkelijkheid maar over ons hele wezen en in het verlengde daarvan ons hele bestaansrecht. En De Botton stelt vervolgens dat afgewezen worden door iemand in een bar die we net ontmoet hebben veel minder verrassend of kwetsend is dan afgewezen worden door je partner. "Maar het is een heel wat vreemder en vernederender ervaring wanneer degene met wie we gezworen hebben ons leven te delen niet op onze seksuele avances ingaat."

Bij de casus die besproken werd moest ik ook denken aan een artikel dat ooit in de Linda verscheen met als kop "Dan maak je maar zin". Hoe ingewikkeld zit de mens toch soms in elkaar... want hoe moet deze man weten dat ze eigenlijk niet wil als ze het nog nooit hardop heeft uit gesproken? Of voelde hij het stiekem wel aan en waren de klappen die hij af en toe uitdeelde te wijten aan zijn onmacht door de afwijzing. Maar ook wel weer begrijpelijk dat zij hem niet echt keihard durfde af te wijzen gelet op zijn losse handen. En ook begrijpelijk dat ze eigenlijk niet meer zo intiem met hem wilde zijn door het gebruikte geweld. Een vicieuze cirkel?

Ze had intussen aangifte gedaan... omdat ze van iemand had gehoord dat dat kon. Maar ze wist eigenlijk helemaal niet wat ze ermee wilde bereiken. Hij was immers ook die man met vele lieve kanten en een lieve vader voor de kinderen... We kwamen wel gezamenlijk tot de conclusie dat dit in eerste instantie geen zaak was voor het strafrecht maar eerder voor een relatietherapeut.

Er staat me nog een tweede dag te wachten van deze cursus. Op het programma staat onder andere een onderzoeker naar zedendelinquentie die ons gaat vertellen over de behandeling van plegers van seksueel geweld en een seksuoloog die ons verdere inzichten gaat geven over de gevolgen van verkrachting, incest en seksueel misbruik. Ik ben benieuwd wat zij ons allemaal gaan vertellen en welke schrijnende praktijkvoorbeelden aan de orde zullen komen. Want schrijnend is het...terwijl seks juist iets verleidelijks, leuks, lekkers en moois moet zijn...

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen