dinsdag 25 april 2017

"Speechless"

Soms heb je dat... dat je gewoon even niet weet wat je moet zeggen, of in dit geval schrijven... Omdat alles wat je zult schrijven te veel of juist te weinig kan zijn. Omdat je niet het risico wilt lopen dat dingen verkeerd uitgelegd worden.

Ik ben eigenlijk even sprakeloos. Ik zag afgelopen week verbijstering, ongeloof en ook af en toe een traan in de ogen van collega's. En er waren enorm veel onbeantwoorde vragen: " Echt waar? En thuis dan? En als, waarom dan?". Bizar dat ineens één van je collega's thuis wordt opgehaald door de politie, dat in zijn huis een huiszoeking plaats vindt, dat één van je collega's dus verdachte is van een heftig strafbaar feit, dat die collega in het cellenblok zit te wachten op zijn voorgeleiding bij de rechter-commissaris... Om het ook niet te hebben over de OvJ die dit onderzoek doet. Maar uiteraard geldt het strafrecht voor iedereen dus ook voor een medewerker van het OM als deze zich schuldig zou maken aan strafbare feiten. Maar dan nog; deze zaak kent alleen maar verliezers en is een menselijk drama voor alle partijen... zoals helaas zoveel zaken... En meer ga ik er niet over zeggen.

Kijk en luister Lady Gaga - Speechless

5 opmerkingen:

  1. Getuigt het niet van enorme naïviteit dat u zo geschokt bent? U vervolgt dagelijks mensen uit alle geledingen van de samenleving. Waarom zouden daaronder geen leden van het OM zitten? Bovendien: hebben niet alle mensen die vervolgd worden en waarbij die vervolging enorme impact heeft op hun leven omdat het bijvoorbeeld de eerste keer is dat ze een scheve schaats rijden, recht op evenveel sympathie (tranen) als uw collega? Ik denk dat er binnen het OM wel een cultuur verandering nodig is als men zo anders reageert op iemand uit de eigen kring die vervolgd wordt. En er is nog iets belangrijkers: kan er een blinde vlek zijn voor eigen medewerkers? Neem de zaak Demmink. Hoe weten wij nu dat het OM daar zuiver in opereert als deze kwestie al zoveel ongeloof veroorzaakt bij de collega's?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik denk zeker niet dat het naïviteit is, we zijn allemaal mensen en met deze blog wil ik geenszins zeggen dat er geen sympathie is voor andere verdachten. Lees, als u zin en tijd heeft, maar eens verder op mijn blog, dan zult u zien hoe ik in mijn werk sta. Tegelijkertijd neemt dat niet weg dat er verbazing kan zijn voor de daden waar mensen van verdacht worden. En zeker als dat dichtbij komt en mensen verdacht worden in je naaste kring waar je het niet van verwacht. Ongeacht wie je bent, waar je werkt, lijkt me het niet vreemd dat dat vragen en emoties oproept.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nog niet zolang geleden heb ik én Bolhaar én Riedstra ingelicht over corruptie bij het OM en de Rechterlijke Macht. Het is allemaal niet waar, natuurlijk, en er gebeurt helemaal niets om de corrupte OvJ en de corrupte rechter aan te pakken. Waarom niet?

    BeantwoordenVerwijderen
  4. De tranen bij uw collega's en u geschokt over wat uw collega is aangedaan. Ik zie en lees niets over het slachtoffer wat al dit voor hem enorme leed is aangedaan. Zo me schamen om hier een traan om te laten voor zo'n collega. Rotte appelen in zo'n functie kunnen niet hard genoeg worden aangepakt.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb hier toch wat moeite mee. Ik kan mij nog de zaak Valkenburg herinneren, waar het OM een buitengewoon harde opstelling koos. Persoonlijk heb ik enkele honderden zedenzaken meegemaakt en heb ik (in vergelijkbare zaken) toch nog nooit gehoord 'dat er allemaal verliezers zijn in deze zaak'. Sterker nog: de zaakofficier zei toen op zitting: 'Dat het gevolgen kan hebben voor hun gezin of relatie, daar zit ik niet mee'.

    Natuurlijk begrijp ik dat het op persoonlijk vlak anders is als een collega aan de beurt is. Maar ik zie ook dat mensen het wel eens gek kunnen worden als het OM (Een en ondeelbaar) een dergelijke opstelling kiest.

    BeantwoordenVerwijderen