dinsdag 29 januari 2019

“Badman’s song”

"Mevrouw de officier, heeft u vragen aan verdachte?" Tegenover me zat Dylan, 31 jaar, groot, blond, breed, vrolijk gezicht, soepele babbel. We hadden de feiten behandeld en de persoonlijke omstandigheden. Ik nam het woord en zei tegen Dylan dat ik al de hele tijd met een glimlach op mijn gezicht naar hem had zitten luisteren. "Ja, dat zag ik" zei hij "ik begrijp alleen niet zo goed waarom?" "Laat ik voorop stellen dat ik je niet uitlach, maar ik ben verbaasd en geamuseerd door wat je zegt en hoe je doet. Ik zie het zo voor me dat jij in het weekend in de kroeg staat, biertje erbij en veel vrouwen om je heen. Je hebt een hele soepele babbel en daar zullen sommige dames beslist van gecharmeerd zijn... totdat je boos wordt..." zei ik.

Dylan moest voorkomen omdat hij verdacht werd van twee woninginbraken en een vernieling. En het was niet de eerste keer, ik had een dossier waarin een strafblad zat van 22 A4-tjes. Hoofdzakelijk geweldsfeiten. "Ik sta wel bekend als iemand die zelf zijn problemen oplost en dat was ik nu weer van plan" aldus Dylan.

Op de dag van de gepleegde feiten was Dylan op pad gegaan om met Jordy te gaan praten. Jordy had de politie gebeld omdat hij aangaf dat Dylan met een vuurwapen voor zijn neus had gestaan. Hij had Dylan niet te woord willen staan en Dylan had uit woede de deur vernield. De mannen kenden elkaar al jaren en Dylan had niet lang geleden een periode bij Jordy in huis gewoond toen hij vrijkwam uit de gevangenis. Op een zeker moment had Dylan geen huur meer betaald en dat in combinatie met gedoe over werk, gebruik van drugs en het feit dat Dylan weer werd gezocht door de politie, had Jordy doen besluiten Dylan het huis uit te zetten.

Dylan zei op zitting "ik moest een gesprek met Jordy hebben maar die had er geen zin in. Ik was het zat die dag". En dat hij het zat was bleek uit wat hij verder was gaan doen. Dylan was intussen samen met Samira. Samira had eerder een relatie gehad met Brandon en zij hadden samen een zoontje. En Brandon was intussen samen met Mirthe (volg je het nog? Ik heb alle spelers nu benoemd). Hij was naar de woning gegaan van Brandon en Mirthe omdat Brandon Samira zou hebben bedreigd. 's Nachts was hij daar ook al aan de deur geweest en volgens Brandon stond hij toen, onder invloed van drank, met twee bakstenen in zijn handen. Brandon en Dylan kenden elkaar overigens ook al jaren. Die nacht was het tot een redelijk gesprek gekomen over de relatie tussen Dylan en Samira.

Dylan was blijkbaar toch nog boos op Brandon want na het bezoek aan Jordy was hij weer naar het huis van Brandon en Mirthe gereden en had daar ingebroken. Hij had daar, zoals hij zelf op zitting zei, "wel wat rommeltjes" meegenomen. En dat was onder andere een laptop en een tas met portemonnee, met daarin geld en pasjes, en een huissleutel van de ouderlijke woning van Mirthe. Dylan was vervolgens in de auto gestapt en was naar die ouderlijke woning gereden. Een ritje van toch minimaal een half uur over een flink stuk snelweg. Eenmaal daar had hij ook ingebroken en "rommeltjes" meegenomen, waaronder een autosleutel en de daarbij behorende auto had hij verplaatst. Op de terugweg (weer dat half uur over de snelweg) had hij nog getankt en proberen te betalen met de gestolen passen. Intussen was de politie op zoek naar Dylan omdat Jordy hen had gebeld en had gemeld dat Dylan een vuurwapen bij zich had. In de avond werd Dylan aangehouden door het arrestatieteam met flink was toeters en bellen. Al met al was Dylan zo'n 7,5 uur op pad geweest in zijn boosheid.

"Heeft u nou in al die uren geen moment bedacht dat het beter was te stoppen hiermee?" vroeg een van de rechters. "Op de terugweg dacht ik wel "dit is niet zo handig", antwoordde Dylan. "En eerlijk gezegd is het niet zo netjes wat er is gebeurd, maar ik was Brandon spuugzat. Ik heb wel spijt en wil dan ook hier in de zaal graag mijn excuses aanbieden. Het had anders moeten lopen en we hadden het anders op moeten lossen. Ik ken hem al tien jaar, misschien wel langer. ik snap het wel, als je alles bij elkaar optelt ben ik gewoon stout geweest, klaar!"

Boven in de zaal, veilig achter glas, zaten Brandon en Mirthe. Ze hadden een flinke schadevergoedingseis ingediend. Beneden, een paar rijen achter Dylan, zaten Samira en de moeder van Dylan. Toen Brandon zijn schadevergoeding kwam toelichten besloot de rechtbank dat Dylan maar even boven plaats moest nemen. Dat bleek geen onverstandige beslissing want Brandon kwam temperamentvol de zaal in en besloot op de stoel naast Dylan te willen zitten. Niet wetende dat Dylan op zijn beurt dus boven werd neergezet. Er gierde behoorlijk wat testosteron door de zaal. Niet bepaald het type mannen waar je mot mee wil, zullen we maar zeggen. Rustig de situatie laten bezinken en eens een verstandig gesprek voeren werd overschaduwd door spierballen tonen.

Ik eiste voor de twee woninginbraken en de vernieling van de deur bij Jordy een gevangenisstraf van 15 maanden waarvan 3 voorwaardelijk.Voor de bedreiging met het wapen had ik onvoldoende bewijs. Bij Dylan werd geen wapen gevonden en er waren ook geen getuigen bij het voorval geweest. Daarnaast een contactverbod met Brandon en Mirthe, meldplicht bij de Reclassering, behandeling voor zijn agressie en controle op middelengebruik. Ik hield daarbij rekening met de intimiderende manier waarop Dylan te werk was gegaan, het feit dat hij een grote inbreuk had gemaakt op de privacy van de bewoners door in te breken in hun huis (thuis hoor je je te allen tijde veilig te voelen) en zijn forse strafblad.

Zijn advocaat hield een vlammend betoog waarbij hij uitlegde wat Dylan nou precies dwars had gezeten waardoor hij naar het huis van Brandon en Mirthe was gegaan. Brandon zou Samira al meerdere keren fors hebben bedreigd. Samira had daar aangifte van gedaan en liep intussen met een alarmknop om. Dylan wilde dat Brandon de relatie tussen hem en Samira accepteerde.

Tijdens mijn requisitoir sprak ik uit dat ik me vooral heel veel zorgen maakte om het zoontje van Brandon en Samira. Het kon niet anders dan dat dit vijfjarige ventje veel meekreeg van de spanning die er heerst tussen zijn ouders en hun nieuwe partners. Volwassen mensen zouden toch beter moeten weten...

Toen de zaak klaar was stapte ik wat uitgeblust mijn auto in. We waren flink uitgelopen en het was na 18u. Voordat ik de motor startte en wegreed schakelde ik de pikettelefoon door van een waarnemende collega naar mijn eigen nummer. Vanaf 17u had ik al dienst maar door de uitloop kon ik nu pas bereikbaar zijn. Terwijl ik bezig was met de doorschakeling kwamen er met luid gillende sirenes en blauwe zwaailichten vier of vijf politieauto's langs. "Dat wordt geen rustig piket" dacht ik nog...

Maandagochtend vond ik een brief van de advocaat van Dylan in mijn mailbox. Na de zitting had hij Samira, door de opgefokte sfeer in de rechtszaal, geadviseerd snel weg te gaan. Hij had de parketpolitie gevraagd Brandon nog even in het gebouw te laten. Samira had zich af laten zetten bij haar auto op een parkeerplaats iets verderop. Daar was ze aangevallen door Brandon. Hij had haar uit haar auto gesleurd en in elkaar geslagen. Doordat al die politieauto's met toeters en bellen aan kwamen rijden was hij gestopt in de veronderstelling dat ze op de alarmknop had kunnen drukken. Samira heeft intussen aangifte gedaan... onderzoek naar de zaak loopt. Uitspraak in de zaak van Dylan volgt nog. wat doen mensen elkaar toch allemaal aan....(zucht)

(De namen zijn uiteraard gefingeerd en niet de echte namen)

Kijk en luister Tears for Fears - Badman's Song (Live)
Kijk en luister Tears for Fears - Badman's Song (Live at Knebworth)



Geen opmerkingen:

Een reactie posten