dinsdag 30 augustus 2016

"Family Affair"

Aandacht, vinden we het niet allemaal leuk om dat te krijgen? En helemaal als het positief is en je te horen krijgt dat mensen trots op je zijn of vinden dat je iets goed hebt gedaan. Ik sprak er over met een collega toen we even in een pauze (officieel heet dat schorsing) van haar zitting zaten. En we concludeerde beiden, als jongste van een groot gezin, dat je positie binnen dat grote gezin daar ook zeker mee te maken heeft.


December 1971
Binnen een groot gezin is het voor ouders immers een behoorlijke organisatie om de “BV Het Gezin” draaiende te houden. Ervoor zorgen dat iedereen op tijd naar school gaat met een gevulde broodtrommel, alle kleding voor het sporten gewassen is, er ’s avonds weer eten op tafel staat, iedereen zijn huiswerk op tijd maakt etc etc. Echt exclusieve aandacht voor ieder kind afzonderlijk wil er dan nog wel eens bij inschieten. En zeker als je de jongste bent. Dan wordt er misschien wel vanuit gegaan dat jij jezelf wel redt en dat anders je broers en zussen je wel in de gaten houden.

Deze collega had net op zitting TBS met dwangverpleging geëist voor een Italiaanse student die begin dit jaar plotseling in een psychose was geraakt en toen een willekeurige man op straat in zijn nek had gestoken. De man had het er ternauwernood levend van afgebracht maar moest leven met een restant van het mes op een gevaarlijke plaats in zijn nek. Operatief verwijderen was vooralsnog te gevaarlijk. Maar laten zitten bracht ook risico’s met zich mee. Een traumatische bijkomstigheid bij een al even zo traumatische gebeurtenis.

De psychose waar de verdachte in terecht was gekomen kwam volgens de deskundigen doordat de jongeman zich in een moeilijke periode bevond. Hij zou zich niet thuis hebben gevoeld in Nederland, last hebben gehad van de taalbarrière en zijn studieresultaten zouden teleurstellend zijn geweest. Hij had zich daardoor zo op zijn studie gestort waardoor hij zich sociaal had teruggetrokken. Langzaam aan had hij het idee gekregen dat men zich tegen hem samenspande en die bewuste dag had hij stemmen in zijn hoofd gehoord waardoor hij het slachtoffer had gestoken.

Onderdeel van het advies van de deskundigen was onder andere dat de verdachte zo spoedig mogelijk naar Italië terug moest keren omdat alle factoren die tot de psychose geleid zouden hebben in Nederland zouden hebben gelegen. Maar daar zat wat mijn collega betreft één van de tegenstrijdigheden. De jongeman had namelijk aangegeven dat zijn doel om onafhankelijk van zijn ouders te worden zo groot is dat dit naar zijn eigen zeggen ook stress had opgeleverd. Gaan studeren in een ander land was voor hem de manier om zelfstandig te worden en zolang hij dit doel niet had bereikt zorgde dat voor stress.

Ik vroeg me af welke positie deze jongen binnen het gezin innam.  Zijn beide ouders zaten in de zaal, waren bij alle eerdere zittingen aanwezig geweest en vanuit Italië overgekomen om hun zoon bij te staan. Betrokken mensen zo te zien. Zou hij enig kind zijn waardoor alle aandacht naar hem ging? Of misschien wel de oudste waardoor de hoogste verwachtingen bij hem lagen? Of de jongste die na oudere broers en zussen wil laten zien dat ook hij op eigen benen kan staan? In ieder geval leverde het bij hem de drang op om het ouderlijk nest zo te verlaten en ver daar vandaan te gaan. Maar het had hem tot op heden niet veel goeds gebracht. Hij zat als verdachte van poging doodslag tegenover drie Nederlandse rechters en hoorde TBS met dwangverpleging tegen hem eisen. Alle aandacht ging nu naar hem uit, maar ik denk niet dat hij het zo voor ogen had gehad met in gedachte het op eigen benen staan en los komen van thuis.



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen